Sabah gözünü açar açmaz telefona uzanıyor musun?
Ben de aynısını yapıyordum.
Hatta daha yataktan kalkmadan sosyal medyada 10 dakika geçiriyordum.
Ama bir gün bunun beynime ne yaptığını merak ettim.
Ve küçük bir deney yaptım:
7 gün boyunca sabah ilk 1 saat telefona bakmadım.
Sonuç? Açıkçası beklediğim gibi olmadı.
İlk 2 Gün: Resmen Bağımlı Gibi Hissettim
Elim sürekli telefona gidiyordu.
Sanki eksik bir şey varmış gibi…
O an fark ettim:
Bu sadece alışkanlık değil, refleks olmuş.
3. Gün: Beynim Sessizleşti
Normalde sabah kalkınca:
bildirimler mesajlar haberlerhepsi üst üste geliyordu.
Ama o gün… sessizlik vardı.
Ve bu sessizlik garip şekilde iyi hissettirdi.
4. Gün: Dikkat Dağınıklığım Azaldı
Eskiden işe başlar başlamaz:
“Bir bakayım” deyip telefona gidiyordum.
O gün gitmedim.
Ve ilk kez uzun süre kesintisiz odaklandım.
5. Gün: Ruh Halimde Net Değişim
Şunu fark ettim:
Sabah gördüğüm içerikler
günümü fark etmeden etkiliyormuş.
Karşılaştırma, stres, gereksiz düşünceler…
Hepsi azaldı.
6. Gün: Zaman Yavaşladı
Bu en şaşırtıcı olandı.
Sabahlar uzadı.
Eskiden yetişemediğim şeylere
rahat rahat vakit buldum.
7. Gün: En Net Gerçek
Şunu çok net anladım:
Telefona bakarak güne başlamak = başkalarının hayatına girmek
Telefonsuz başlamak = kendi hayatını yaşamak